هرچی روزا می گدرن انگاری ترس رفتن ستاره توو خونه بیشتر میشه!.......همه یه جورایی انگاری دلشونو با هزار تا حسرت رفتن ستاره قاطی کلی خوشحالی می کننو پی کاراشون میرن!....بهار مرخصی گرفته..ستاره مرخصی گرفته.....میثم تا ساعت 12 بیشتر نمیره سر کارش....بابا شبا خیلی زودتر از روزای قبل میاد خونه..مامانم یه پاش اینجاسو یه پای دیگه ش خونه ی ستاره!......همه چیز بوی خوشحالی میده...!...گهگاهی بابا متلکی بارم میکنهو میگه کی میشه نوبت تو هم بشهو من بچه هامو یکی یکی رد کرده باشم؟!....این روزا..کسی جرات نداره آهنگ غمگین گوش بده......از صبح که چشمهامون باز میشه..اهنگای شاد داره پخش میشه...تا ساعت 1_2که احیاننو اگه بشه یه لالا کنیم!...........خوشبختانه من یکی توو خرید کردن همیشه پیشواز میرم..تموم لباسامو خریدم!....البته اینو هم بگم!....به قول مامان اونقدر خرید کردم که بدونم چیرو کجا می تونم پیدا کنم و گیر جاش نباشم!.....منتها سپیده تا دلتون بخواد می لنگه!....تقریبن میشه گفت دو دست بیشتر لباس نداره!.......هر روزم میره بیرونو!....آخر شب دست از پا دراز تر برمی گرده!...گهگاهی...سر پول با مامان بحث می کنه!...که خوشبختانه این بی پولی گریبان گیر من یکی نبود!....!.....که این داستان داره که منی که همیشه از بی پولی می نالیدم این سری چرا پول اضافه هم آوردمو..!...یه مقداری واسه یه چیزای هم کنار گداشتم!....آهان..راستی من هنوز کفش نخریدم!...نمی دونم چرا حوصله کفش دیدنو کفش پا کردنو نپسندیدنو...این چیزا رو ندارم!....!....خلاصه!....همه چیز جوره!...خونه ی ستاره و احسان به قدری خوشگل شده که دیشب دلم نمی خواست از توو خونه شون بیام بیرون..ژورنالیه ژورنالی!....خلاصه همه چیز جوره!.....امروز از صبح به قدری بزن و برقص کردم که اون شش هفت کیلویی که به التماس چاق شده بودم به گمونم برگشت!...خلاصه!....الانم مامان و سپیدهو مادر احسان و برادرش رفتن فرودگاه!...آخه ستاره و احسان دیروز حدود ساعت چهار بود رفتن مشهد!....چیزی نمونده برگردن!.........که البته...باید بگم..ماشینشونم وسط راه پنچر شدهو با تاکسی خودشونو رسوندن فرودگاه!....همه چیزی گوده!...و به قول ستاره اوکیه!....فردا....جهاز برونه!....ستاره حال نمی کنه خونش به قول خودش اول زندگیش به گ...!کشیده بشه!....به خاطر همین همه چیز اون جا دیدن میشه(..که من نمی دونم این جهاز برون دیگه چه جور رسمیه...آهان تازه مامی می گفت..قبلنا توو این روز می بردن جهاز روسو می چیدن!!!)...بعد میان خونه ی مائو...بزن و بکوبو..........!......خیلی خوشحالم...!...تموم اون خاطرات بچگی هام با ستاره داره توو مخم میاد میره...توو شمال...سر کایت موهاشو کشیدم..!....یا یه بار دیگه...محکم زدم پس گردنش!.....ستی هم تا دلتون بخواد همه چیزو بزرگ می کنه....گردنشو گرفته بود می گفت..شاهرگم قطع شده!....منم حالا بچه بودم نمی دونستم شاهرگ چیه!....خلاصه..همه و همه و همه ی روزای رفته داره توو خاطرم میاد!.....ولی چند سال اخیر..!...تقریبن هیچ وقت با هم دعوامون نشد!......چون من واسه اون شدم لوتی!....و اون واسه من شد خواهر بزرگ تر!....خوشحالم..!...خواهرم اونقدر بزرگ شده که می خواد یه زندگی رو به تنهایی و البته به کمک همسرش اداره کنه..!..و بعدها..مادری بشه..که به قول خودش بچه ش باید پررو باشه و حاضرجواب!....
پی نوشت:....سعی می کنم این پستو یک روز درمیون آپ کنم

نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 18:12

هوا آفتابه...و کاملن گرم!....رو پله ی سوم یه پل هوایی نشستی منتطری تا دوستت بیاد.....توو خونه با مادرت دعوات شده....و اعصابت کاملن خرده!....سرتو گذاشتی رو زانوتو روتو کردی رو به پیاده رو و ترجیحن درخت کنارت..!....با خودت داری فکر می کنی....فکر به همه کسو همه چیز..!...صدای بوق ماشینائو در کل صدای حرکتشونو می شنوی ولی سرتو بر نمی گردونی که نگاه کنی...!....خیلی وقته که اونجا نشستی...آفتاب مستقیم روی سرته و سرتو داغ کرده!....سرتو بر می گردونی اون دست خیابونو نگاه می کنی که ببینی دوستت میاد یا نه!...یه ماشین پراید...که سرنشیناش دوتا پسرن..مانع دیدنت میشه....نگات میوفته توو نگاه اونی که اینور نشسته و تو راحت می تونی نگاش کنی...چهره ی خوبی داره!...جذاب و مرتب!....سعی می کنی خیلی زود نگاتو هل بدی رو به سمت زمین..همین کارو هم می کنی...!....یه صدا میاد:غصه نخور یا خودش میاد یا نامه ش!...ترجیح میدی نخندی.....ولش کن دیگه چقدر معطلش میشی سوارشو بریم!...از جات بلند میشی...!...اون پسرم از ماشین پیاده میشه..!...ولی تو بی اهمیت پله های پل هوایی رو میری بالا و اون داد میزنه :ما رو باش که می خواستیم به کی خوبی کنیم!...پله هارو که تموم میکنی...یه جاده ی دراز و کم عرض پیش روته..!..دوازده قدم که برمیداری میرسی تقریبن وسط اون جاده!.....هنوز گرمه!...ولی آفتاب دیگه توو سرت نمی تابه!...نگاتو می ندازی از زیر اون تبلیغاتی که وصل کردن پایینو نگاه میکنی.....ماشینا با سرعت میانو میرن!....سمت راستو نگاه می کنی..اثری از دوستت نیست..!.....فقط یه چیز از توو مخت رد میشه..!...هیلی فاصله ی الانت تا همیشه ت همین سقوطه!..کوله تو می ندازی روی صفحه ی آهنی اون جاده!....تموم محاسبات فیزیکی سقوط توو مخت انجام میشه!....فاصله خیلی نیست..!...سقوط آزادم هست...پس سرعت صفره!...هیچ نیرویی هم به جز نیروی وزنتو گرانش دخیل نیست!.....احتمال مرگ آزاد...یه چیزی توو حالتای ۱۰درصده!....به خاطر این که جرمتم خیلی کمه!...احتمال مرگ پایین تره!....ولی این وسطا یه چیزی کمکت می کنه....سرعت ماشینا و برخوردشون با یه پدیده!....این می تونه تو رو راحت به همیشه برسونتت!...ولی اگه نمیری چی؟!...اگه فقط آسیب ببینی چی؟!....!....توو همین فکرا هستی...که صدای مهسا از پایین به خودت میارتت..!...هیلی اون بالا چی کار می کنی...!......توو خودت میگی!.....نشد که بشه..!....جاده رو تموم می کنیو پله هاشو میری پایین!....مهسا رو که می بینی ناخودآگاه یاد حرف دیروزش میوفتی..هیلی وقتی از دور دارم میام می خندی انگاری همه درس بلند نبودنام یاد میره!...لبخند می زنیو دست میدی باهاش...!...ازت سوال می کنه که اون بالا چی کار می کردی!...و تو واسش توضیح میدی که در حال نارگیل خوردن بودی!...و دوستت نمی فهمه!...با هم صبر می کنید که چراغ عابر پیاده سبز بشه!.....رد میشین!.....همه چیز خوبه!....منتها...تو توو خودت کاملن بهم ریخته ای!...با مادرت دعوات شده!.......بهترین دوستت بعد از عروسی خواهر تو،میره آمریکا پیش پدرش!....صدای گریه های بهترین دوستت آنچنان بهت سیلی می کوبه که تحمل دردش واست مساویه با جنون!....و تو همین حالا....بزرگ ترین شکست زندگیتو داری حمل می کنی با خودت!...و سنگینی شکستتو هیچ کجا نمی تونی پنهون کنی یا حتا...فقط برای چند ثانیه از روی شونه هات بذاریش رو زمین تا نیروی دوباره بگیری!...
همه چیز....و همه ی زندگیت!..انگاری از کف دستات مثل یه ماهی لیز خوردهو رفته!....سعی نمی کنی زیاد توو خودت بمونی!....چون کسی کنار تو واستاده که تجربه ی زندگی یک ساله اش تووی خارج از کشور کاملن داغونش کرده و احتیاج داره تا دوباره خودش بشه و تمومه به قول خودش چندشیات شاهد بودشو فراموش کنه!...دستاتو از تووی جیبت درمیاری و به دستای دوستت قفلش می کنی!....این کار واسه مهسا عجیب نیست..چون تو قبلن اونو بوسیدیش....با خودت میگی اگه الان دوستای دبیرستانم بودن از تعجب حتمن دو دقه سر جاشون وای مسیادن!...دستاشو توو دستات فشار میدیو ترجیح میدی بکشیش به سمت چمنای بلوار فرحزدای!.....و اون لحطه احساس می کنی تموم فوتسالی که بازی می کردی هدر رفته!....چون تو الان روی چمنی بدون هیچ توپی!.....لیوان یه بار مصرفی که یکم اینورترو سمت جدوله!..می تونه توپت باشه!...لیوان می گیری بین دو تا پاتو..با جفت پاهات...با لیوان می پری یکم بالاهو..بعدم رو هوا ولش میکنی و با ته کفشت...دقیقن همون جایی که پاشنه ی پاتو قائم کرده می زنی زیر لیوان....لیوان مریه بالاهو می چرخهو می یوفته رو زمین...مهسا هم میگه ایول بابا!....خر شدی!....ترجیح میدی نشون بدی که از تشویقش خوشحال شدی..!...دستشو میگیریو..!....میری توو خود بلوار...به تاکسی که از کنار رد میشه میگی..(..)...!....نگه میداره..و تو تموم شکستاتو مجبور میشی که هرچند برای ساعتی فراموش کنی

نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 20:45

هِی رفیق

نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 02:57