|
لحظه های هستی ام |
||||
|
آمدم تا به تو آویزم لیک دیدم که تو آن شاخه بی برگی لیک دیدم تو در چهره ی امیدم خنده ی مرگی روزها آمدند و رفتند و من دگر خود نمی دانم کدامینم آن من سرسخت مغرورم یا من مغلوب دیرینم
آنچه بر من گذشت
مرداد 1384
قاصدک هیلدا
هم صداهای من
بابک
|
....تو را دیدم
امروز بهشتی...اون..من..خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا مامان...لباس های منو کی رنگ سیاه زده بهش ..چرا همه منو اینجوری نگاه میکنید...می خوام تنها باشم....می خوام با آلودگی گناهام آلوده تر بشم...تنها لطفن...همه از من می ترسن...من از شماها..........برو بیرون...من هیچ وقت هیچیو توو یادم نگه نمی دارم....هیچ وقت هیچیو توو یادم نگه نمی دارم..هیچ وقت هیچیو توو یادم نگه نمی دارم...بیرون لطفن....باروت...فقط یکمی...شایدم بیشتر از یکمی...ولی باروت...اسلحه.....شقیقه...انگشت سبابه...لغزشی بس آروم..تکانی بس سنگین...مغز من...بر کف دستان تو...هم این گونه می توانی...هم هرویین...آب مقطر...شمع...تزریق...!...راهی برای خلاصی....دستانم را که گرفتی...چه موقع کمکت را تمام میکنی...؟....مغز من در کف دستان تو...راه رهایی...در توهمی خیالی...شاید امشب با یاد باروت یا نمی دانم سرنگی...تو را گویم خدا...خدا ن گ ه د ا ر ت نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 22:15
زندگیمو سپردم دست خودت عزیزم سلام..بهونه نمی دونم شاید جاش اینجا نباشه..این جا که پر از آدمه..این جا که خلوت و تنهایی معنی نداره...اینجا که همه دارن من و تو رو می پان.!ولی خب...بدهکارم بهت...نه که فکر کنی حس بدهکاری منو کشوند اینجاها...نه...یه جورایی حس به اوج رسیدن بود...دلم واسه همه چیز تنگ شده..هنوز نیم ساعت نشده که ازت جدا شدم...منتها چی کار کنم خب...اونقده حرفات نرمه..آغوشت گرمه..صدات مسکنه که به این زودی نبودنت دردو توو یادم می آره...قشنگ حرف زدنو هم بلد نیستم..چقدر کارت سخته...باید بزرگم کنی....دلم واست تنگ شده..نمی دونم چی باید بنویسم...چه جوری باید عشقو بیارم توو کلمه ها...همون بگم عشق کافیه؟...بگم عاشقتم کافیه؟...نه..نه..اینا کافی نیستن...اینا اونایی که من دارم لمس می کنم نیستن...من دارم پروازو...رسیدنو...رد شدنو...تو شدنو تجربه می کنم...این روزا...بیشتر از همیشه...بهت نیاز دارم...کار ساده ای نیست...من این جا تنهام...تو اونجا تنها...دارم با تموم وجودم تلاش می کنم...نرو...حرف رفتنو هم نزن...بمون و صبوری کن..شاید خوشبختی با همین فاصله ها رنگ می گیره.....دوستت دارم...تنها و تنها تو تنها برای تو:بهانه نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 03:54
آنتی-پروکسی
صبح شد باید بیدار شیم از اولش تکراریه پول ندارمو حسابم مثل وعده های تو،توو خالیه توهم توطئه،دشمنای خیالی دنیا به کام کیاست؟ آدمای روانی تجارت عاطفه،یه کار پر درآمد میانبر معنوی،قرص های شادی آور مساوی تووی فوتبال،بهانه ی رقص و آواز یتیم خونرو سپردن دست آدمای بچه باز پنجره های بسته،عشق های دیجیتالی قانون خانواده،دخترای فراری کرامت و ارزش زن،ازدواج غیابی آسانسور توسعه گیر کرده بین طبقات عشق و حالش فرنگیه،بیزینسش امارات تعطیلی مطبوعات،توو عصر ارتباطات جامعه ی مدنی،توو بن بست اصطلاحات ازدیاد جمعیت،نون خور زیادی مبارزه با فحشا،زنای خیابانی گفتمان فرهنگی،مغزای فراری کوکاکولای مشهر،تحریم اقتصادی صبح شد باید بیدار شیم به به هوا چه عالیه آلودگی مجازه،وقتی جون آدم مجانیه میگن رفیق ناامید،بدتره از صدتا دشمن حرفه خیلی باحالیه ولی اونم یکمی تکراریه پی نوشت:شدیدن توپم پره...احتمالن با این توپ پری که دارم...می تونم کل دنیارو رو سر بقیه خراب کنم...ولی حیف که این وسط چندین نفر عین من..قاطی چندین نفر عین اونا...خراب شدن دنیارو باید تحمل کنن نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 02:08 حرف های تو با من :23
|
|||
|
|
||||
