|
لحظه های هستی ام |
||||
|
آمدم تا به تو آویزم لیک دیدم که تو آن شاخه بی برگی لیک دیدم تو در چهره ی امیدم خنده ی مرگی روزها آمدند و رفتند و من دگر خود نمی دانم کدامینم آن من سرسخت مغرورم یا من مغلوب دیرینم
آنچه بر من گذشت
مرداد 1384
قاصدک هیلدا
هم صداهای من
بابک
|
خدافظ لحظه های هشتاد و چهاری من ،زودتر برید ، برید برای همیشه بخشیدمتون نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 12:19 حرف های تو با من :19
رفت
محکومش کردم به هیچی و پوچی! ـــ رفت ـــــــــــــــــــــــ گفتم برگرد! ــــــــــ فردا می آیم ـــــــــــــــــ از امروز تا فردا راهی نبود ــ پذیرفتم ـــــــــــ منتظر ماندم ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ آمد ــــــ زهر لبخندی زد: ـــــــ دیدی مرا؟ ــــــــــــــــــــ خندیدم: ــــــــــــ خوش آمدی ـــــــــــــــــــــــــ زهرلبخندی زد: ــــــــ رفت رفت رفت فردا را هزاران بار صدا کردم ------ ولی افسوس که معنی فردا را هنوز که هنوزه نمی دانم و نفهمیدم ـــ----ــــ نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 01:27 حرف های تو با من :31
کی گول کیو خورد؟
از شدت فشاری که بهم اومد سرمو گرفتم بین دو تا دستام تا اونجایی که میشد فشار دادم دوستم خودشو رسوند بهم گفت هیلی چی شد؟تا به خودم اومدم دیدم اکیپمون دورمن اومدم بگم سرم یهویی قیژی ویژی رفت حالم یه جوریه ،با خودم گفتم که چی بشه ؟فکر می کنی کاری می تونن واسه حالت بکنن؟،،،،،به هر جون کندنی بود قیافمو به حالت مسخره بازی کردم و دستامو کشیدم کنارو ادا و دلقک بازی در اوردم که مثلا به قصد خنده این کارو کردم که یهو الی گفت خره فکر کردم چیزی شد و زیزی گفت ملیجک درباری دیگه! توو دلم گفتم آخ که چه ساده گول می خورید و بلند گفتم بابا شما کی می خواین منو بشناسید حافظم دیگه منو شناخت و شما هم چنان خنگ موندید نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 18:18 حرف های تو با من :31
|
|||
|
|
||||
